Bolejąca Matka stała

Bolejąca Matka stała

Print Friendly, PDF & Email

tekst: Stabat Mater
tłumaczenie: Leopold Staff
melodia: Feliks Rączkowski

MusicSheetViewerPlugin 4.0.2
  1. Bolejąca Matka stała * obok krzyża we łzach cała, * kiedy na nim zawisł Syn.
  2. A w Jej pełnej jęku duszy * od męczarni i katuszy,* tkwił miecz ostry naszych win.
  3. Jakże smutna i strapiona * była ta błogosławiona,* z której się narodził Bóg.
  4. Jak cierpiała i bolała,* jakże drżała gdy widziała * dziecię swe wśród śmierci trwóg.
  5. Któryż człowiek nie zapłacze,* widząc męki i rozpacze * Matki Bożej w żalu tym?
  6. Któż od smutku się powstrzyma,* mając matkę przed oczyma,* Która cierpi z Synem swym?
  7. Widzi, jak za ludzkie winy * znosi męki Syn jedyny,* Jezus- jak Go smaga bat.
  8. Widzi jak samotnie kona * Owoc Jej czystego łona,* dając życie za ten świat.
  9. Matko, coś miłości zdrojem,* przejmij mnie cierpieniem swoim,* abym boleć z Tobą mógł.
  10. Niechaj serce moje pała,* by radością mą się stała * miłość, którą – Chrystus Bóg.
  11. Matko święta, srogie rany,* które zniósł Ukrzyżowany,* wyryj mocno w duszy mej.
  12. Męką, Syna rodzonego,* co dla dobra cierpiał mego,* ze mną się podzielić chciej.
  13. Pragnę płakać w Twym pobliżu,* cierpiąc z Tym, co zmarł na krzyżu * po mojego życia kres.
  14. Chcę pod krzyżem stać przy Tobie,* z Tobą łączyć się w żałobie * i wylewać zdroje łez.
  15. Panno czysta nad pannami,* niechaj dobroć Twoja da mi * płakać z żalu z Tobą współ.
  16. Bym z Chrystusem konał razem,* męki Jego był obrazem,* rany Jego w sobie czuł.
  17. Niech mnie do krwi rani zgraja,* niech mnie męki krzyż upaja * i Twojego Syna krew.
  18. W ogniu Panno, niech nie płonę,* więc mnie w swoją weź obronę,* gdy nadejdzie sądu gniew.
  19. Gdy kres dni przede mną stanie,* przez Twą Matkę dojść mi Panie * do zwycięstwa palmy daj.
  20. Kiedy umrze moje ciało,* niechaj duszę ma z swą chwałą * czeka Twój wieczysty raj. Amen.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.